Παρασκευή, 18 Ιουνίου, 2021
Αρχική Αποψεις #είμαστε όλοι μαζί

#είμαστε όλοι μαζί

υπογραφει η μαρια αργυροπουλου

Εγώ θα ανεβάσω μια φωτογραφία με χρώμα, γιατί η μουσική όπως και όλες οι μορφές τέχνης, έχουν ήδη σκοτεινιάσει αρκετά.

Το τραγούδι, για πολλούς από εμάς, είναι κάτι πολύ πιο όμορφο από ό,τι το έχετε κάνει να φαίνεται…

Ένα μόνιμο χαμόγελο, ανεβασμένη διάθεση, λάμψη και κέφι!

Πίσω από αυτά, κρύβονται μεγάλα άγχη, προβλήματα και πίεση. Ξέρετε πόσες φορές, προσωπικά, έχω νιώσει να μη μπορώ να σταθώ σε αυτή τη δουλειά; Πως, δεν είμαι αρκετά ικανή να την διαχειριστώ όπως πρέπει; Πάρα πολλές!

Ξέρετε πόσους αληθινούς ανθρώπους έχω γνωρίσει σε αυτόν τον χώρο; Απειροελάχιστους και αυτούς δεν θα τους χάσω ποτέ!

Ξέρετε πόσοι προσπάθησαν να με χαντακώσουν;

Ξέρετε πόσοι μιλάνε για φιλίες και αγάπες, ενώ στην πραγματικότητα σκάβει ο ένας τον λάκο του άλλου;

Ξέρετε πόσοι προσπαθούν να επιβληθούν, απλά για νιώσουν σπουδαίοι;

Ξέρετε πόσοι πατάνε επί πτωμάτων για να φανούν, λες και το τραγούδι είναι ένας διαγωνισμός…

Ξέρετε πόσοι “ανώτεροι” σε ιεραρχία έχουν κακοποιητικές συμπεριφορές προς τους καλλιτέχνες;

ΑΠΕΙΡΟΙ!

Δεν είμαστε “Τραγουδιάρες”

Τρομερό είναι, επίσης, το πόσο υποτιμητικά αναφέρονται πολλοί, ως προς τις γυναίκες του χώρου (τραγουδίστριες).

Τραγουδιάρες και σκυλούδες είναι το αγαπημένο τους!

Σκυλούδες, που εάν δεν ενδώσουν στο φλερτ τους, βρίσκουν άλλους μπελάδες, όπως παραδείγματος χάρη, να χάσουν ακόμη και την δουλειά τους.

Είναι ψυχοφθόρο, λοιπόν, να τραγουδάς και να προσπαθείς να είσαι όσο καλύτερος γίνεται, ενώ οι γύρω σου σε αντιμετωπίζουν σαν ένα κομμάτι κρέας.

Και όλο αυτό γιατί;

Και όλο αυτό, γιατί φοράς ένα μίνι φόρεμα η χαμογελάς προς το μέρος τους.

Πόσοι πελάτες προσπάθησαν να μας “βάλουν χέρι” επειδή, απλά, τσουγκρίσαμε τα ποτήρια μας;

Πόσοι μας άγγιξαν στην πλάτη νομίζοντας πως αυτή είναι η δουλειά μας και είμαστε υποχρεωμένες να το δεχτούμε;

Η ψυχολογική καθημερινή κακοποίηση μέσα από άπειρα τέτοια γεγονότα δεν πρέπει να αγνοείται! Τέτοια περιστατικά δεν είναι μικρής σημασίας και έχουν σοβαρό αντίκτυπο στην ζωή και στην ψυχική μας υγεία!

Εννοείται πως και άντρες μουσικοί και καλλιτέχνες αντιμετωπίζουν παρόμοιες καταστάσεις, απλά αναφέρομαι στην πλειοψηφία που για ακόμα μια φορά είμαστε γυναίκες.

Ο καθένας μας σε οποιαδήποτε δουλειά, έχει βιώσει περιστατικά βίας ή κακοποιητικές συμπεριφορές και, δυστυχώς, όλοι μας γνωρίζουμε τι συμβαίνει. Δεν είναι αργά να μπούνε όλα στην θέση τους, ούτε θα είναι ποτέ αργά για να μιλήσει κανείς. Το μόνο που άργησε είναι η στιγμή που πολλοί από εμάς βρήκαν την δύναμη να μιλήσουν. Δεν φταίτε όσοι/ες δεν το κάνατε νωρίτερα, φταίει η κοινωνία που δεν ήταν έτοιμη να σας ακούσει, αντιθέτως, ήταν πάντα έτοιμη να σας κρίνει.

Χαμογελάστε γιατί αυτή η “νέα μόδα” θα φορεθεί πολύ από εδώ και πέρα!

Είμαστε δίπλα στις γυναίκες και τους άντρες που θέλουν να μιλήσουν. Είμαστε εδώ, με σεβασμό και αλληλεγγύη σε εσάς που ανεχτήκατε τέτοιες συμπεριφορές και υποφέρατε τόσο καιρό στην σιωπή. Ήρθε η ώρα να τελειώσουμε με όλα αυτά και να δημιουργήσουμε την κοινωνία που χρόνια τώρα μέσω της τέχνης οραματιζόμαστε.
Μια κοινωνία ισότητας δικαιοσύνης σεβασμού και παιδείας. Μη φοβάστε! Είμαστε όλοι μαζί!

Προηγούμενο ΆρθροΖητείται αλληλεγγύη
Επόμενο ΆρθροΈνα βήμα μπροστά, δύο πίσω

ΓΡΑΨΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ τοποθετήστε το σχόλιό σας!
Παρακαλώ τοποθετήστε το όνομά σας εδώ

- Advertisment -

Most Popular

Recent Comments